 |
 |
|
Gülten
Akın |
|
|
|
|
|
Gülten
Akın |
|
|
Kıs[s]aca “Şiir yazma, bir üretim
eylemidir. Ozan ise üretimci. Bu üretim eyleminin bir de tüketicisi
var: Okurlar. Şiir, kitap ve dergi biçiminde somutlaştığında meta (mal)
olmuştur. Satılır, alınır. Ürünün metalaşma süreci, bir eyleyicinin
daha oyuna girmesini gerektirir ki, bu yayıncıdır. Üç bacaklı sandalyeye
benzettiğim bu süreçte her bacak işini geregi gibi yaparsa, üretim oluşur
ve sürer. Değilse biter. Gülten Akın 23 Ocak 1933'te Yozgat'ta doğdu. Ankara
Ü. Hukuk Fakültesi'ni bitirdi. Eşinin kaymakamlığı nedeniyle bulunduğu
Gevaş, Alucra, Gerze, Saray ve Kahramanmaraş'ta vekil öğretmenlik yaptı.
Türk Dil Kurumu'nda çalıştı. Şiir kitapları |
| Rüzgâr Saati (1956) |
| Kestim Kara Saçlarımı (1960) |
| Sığda (1964) |
| Kırmızı Karanfil (1971) |
| Maraş'ın ve Ökkeş'in Destanı (1972) |
| Ağıtlar ve Türküler (1976) |
| Seyran Destanı (1979) |
| Seyran (Bütün Şiirleri, 1982) |
| İlahiler (1983) |
| Sevda Kalıcıdır (1991) |
| Sonra İşte Yaşlandım (1995) |
| Toplu Şiirler (Bütün Şiirleri, 1996) |
| Sessiz Arka Bahçeler (1998) |
AYVAZ AĞIDI
Basmış
da gölgesi çökmüş de sisi
Şu karşıki dağlar Köroğlu dağı
Kesti ışığını Bolunu beyi
İki kaşın arasına ay düştü
Su
yürümeyince, dağ uçmayınca
Sevdiğn Şirini sarabilmezdin
Oyun oynar gibi ölüme gittin
Gencidin tezidin sıra bilmezdin
Biridin peşine bir alay düştü
Palazıdın
şahin gibi konması
Dostları ardına varır sanması
Yol olmuştur en yiğidin yanması
Bu ateşten sana çokça pay düştü
ELLER
İLAHİSİ
Ellerini
görsem oğlumun
Uzun esmer parmaklı ellerini
Onları özlüyorum
Üç yaşına yağan karda
Kızarmış, ısıttım öpe hohlaya
Ozanda el-ücra çağrışımı yapan
Alucra kışları
Bir elim elinde sabahadek
Öteki yorganının üstünde
Üşümezdi artık örttüm sardım ya
Görsem
ellerini oğlumun
Ardında bağlı durmasa
Kalmasa Alucra sisler içinde
Gevaşa kurtlar inmese
Cano kızak yap oğluma
Uçar gider göle doğru
Çığ
düşer, Artosa salma
Ellerini görsem oğlumun
Dizgini tutarken atının üstünde
Sağrısı yelesi al ürpermede
Ferhan usul usul titrese
Ellerini
görsem oğlumun
Yeşil söğüt dalını incelikte
Kuş sesleriyle değiştiğinde
Beş yaşında çalışkan ellerini
Uçtu gitti kitapların ardında
Uçtu gitti kalemlerin ardında
GÜZ
"Güz
geldi. Gözlerim karmakarışık. Körüm ben
Güz geldi. Bunu saçlarımın döküldüğünden.
Derler ki yaylada doğmuşum, denizin ardında
İniştir, yokuştur, geçer dizlerimden."
Gazel
düştü Derelere ay yarim
Kavga bitti. Silahını duvara as
Başladı Ocağın kırallığı, Ormana git
Baltanı al köşeden, Çocuklarımızı öp.
"Uçurum
salıvermiş göğe aşağıdakiler, havasıdır.
Çocuklar aşağıdakileri okuyor, ben körüm
Ne güzel kokuyor Gazeteleri Kitapları
İnsem bir koklasam kendileri nasıl"
Ben
burada bağlıyım ay Yarim
Körüm ve Yaşlıyım otuz yaşında
Çocukları al, in aşağıya
Dileğimdir, onlar görsünler
"Güz
geldi, açıksın Yarim Yarim
Ben neyse, ben körüm. Dereden öteyi bilmedim
Ama bilirim bir koca yaz çabaladığımız
Patatesin sana bir parça şayak etmediğini"
Sor
bakalım adam diye Kaydımız var mı?
Ben körüm, biz eski, Çocukları yazdır
Patatesi alıcıya götür ver yirmi beşe
Eşeğine bin türkü söyle dönüşte
Dünyalık
şeylere dünyanın parası gerek
Oysa topraktan çıkardın yirmi beş liracık
Kefenimizi al, sabununu lifini unutma
Bir cennet ayırt Hoca parasıyla birlikte
"Bu
güz öleceğim. Bütün işlerimi bitirdim
Derede yıkandım. Cevize tırmandım. Kuş ürküttüm
Kaçırdılar on iki çocuk doğurdum. Beledim gözledim
Oğlan everdim. Kız yetirdim. Otuzuma vardım"
"Ağlama
kız, deme incinirim yar yar
Ben ağlamam dağlar taşlar ağlasın
Körüm, çelimsizim, göğnüğüm, hastayım.
Sebebolanları nerde bulayım
Adamdan içerli kuşlar ağlasın"
OYUN
Bazı
adamların aşk
Bazı kadınları sokaklardan
Çekip alması karanlığa
Bazı
kadınların aşk
Üşüyen burnunun kulağının
Parmak ucunun gözkapağını
Öpüle hohlana ısıtılması
Bazı
adamların kadınların
Aşk yürüne yürüne yıpranmış
Ayakkabısının havasından
Günde yaşamasından kurtulması
Ama
dışarda bir izmarit
Bir deniz bir ağ bir sandal
Bir akşamüstü seyredilecek
Ama
dışarda geçilecek
Bir köprü elinden tutulacak
Bir çocuk tutup sallanacak
Bir erik dalı -Bir erik dalı-
Ama dışarda -Ben anlatamam-
Bazı
adamlar aşkı
İtip odalara karartır
Bazı kadınlar için aşk
Şöyle bir rüyasız sere serpe
Şöyle bir korkmadan uyumadır
Onlar
deniz nedir bilmezler
Ağaç ne serin ne mavi ne
Oltanın ucunda balık nedir
Bilmezler bilseler yaşarlardı
Onlar iş oynarlar sevgi oynarlar
Üstü örtülü giyinik utançla
Deniz
kıyısında -Adam sende-
Masalar halılar varken yorgunluk
-Ayıp yorgunluk başkaları-
Gece baloda süheylâlar..
Ama
dışarda yağmur var
Bir yaz sonu sıcağına karşı
Ama dışarda toprak serin
-Taze bulgur pilavı kokulu-
Ama
dışarda -Ben bilmem-
Tutabilseniz bir dönemezsiniz
TELEZAMAN
Deniz
uzaklaşıyor gitgide
Ufuk çekiliyor
Kumsal genişliyor
Kısalıyor adımlarımızsa
Kumlar
mı?
Makina ölüleri, füze artıkları, sakat uydularla
Barbar medya, gazeteler, zor söylemleri
Bilimsiz karmaşa
Yaz oysa
En güzel orda yazlardı
Kabuklaşabilir
akrep kendi hızında
Yılanların derileri demirden
Düşlerimiz kırılıp ufalanıp
Gelincikler soluyor dokunmadan
Deniz uzaklaşıyor
Deniz
uzaklaşıyor gitgide
Uçurumlar akan ırmak o deli
Yok şimdi
Yalnızlığın dmarını besliyor
Kirli yoğun kandırılmış suyla
Biz
mi? Biz değiliz, önceki dün bugün başka
Dokumuzu değiştiriyorlar hızlı vuruşlarla
Tutunamıyoruz ilgilerimize, sevgilerimize
Ve aşka
Deniz uzaklaşıyor