 |
|
|
|
|
Topluluk, meclis, kurul anlamlarına gelen "divan" sözcüğü, Osmanlı kültüründe hukuktan edebiyata zengin bir kavramsal alanı işaret ediyordu. Şairlerin şiirlerini belli bir düzene göre topladığı defterden anlam genişlemesiyle bir dönem edebiyatını işaret eder oldu. İran edebiyatının örnek alındığı Divan şiiri, medrese öğrenimi almış aydınlar arasında yaygındı. Yazmak bir yana divan şiirini okumak da zengin bilgi birikimi gerektiriyordu. Hecelerin uzun ve kısa sesli olmasyna dayaly "aruz"un yanı sıra uyak ve redif de Divan şiirinin vazgeçilmezleriydi. Fuzuli ve Baki'nin yetiştiği 16. yüzyıl, 13.-19. yüzyıllar arasında etkin olmuş Divan şiirinin altın çağı kabul edilir.
İbrahim Baştuğ