
|
Âşık Paşa Asıl ası Ali'dir. Kırşehir'de
doğdu. Selçuklu Devleti'nin son dönemi Konya emirlerinden mutasavvıf
Baba İlyas'ın torunudur. Babası Muhlis Paşa tarafından yetiştirilen
şair, hece ve aruz vezinleriyle divan ve halk şiiri örnekleri verdi.
(Oğlu Elvan Çelebi de şairdir.) Mevlana'nın etkisiyle yazdığı Garibname
(1329) mesnevisi, Mevlid şairi Süleyman Çelebi'yi etkiledi. Heceli şiirlerinde
Yunus Emre etkisi görülür. İbranice ve Farsça bildiği halde Türkçeye
önem verdi. Günümüzde dört mesnevisini (Fakrname, Vasf-ı Hal, Hikâye,
Kimya Risalesi) 1953-1954'te Agâh Sırrı Levend, Garibname
dışındaki şiirlerini ise Abdülbaki Gölpınarlı yayımladı (Türkiyat
mecmuası, c. V, s. 87-100, 1935). |
GAZEL
Nâzenîn bu
ömrümüz bir göz yumup açmış gibi
Geldi geçdi tuymaduk bir kuş konup uçmış gibi
Nice
geçdi bilmedük bu rûzgâr önden sona
Eyle tut şimdi bize bir yil esüp geçmiş gibi
Niceler
geldi bu mülke gitti vü göçdi girü
Şöyle kim bir kârban [kervan]
bir dem konup göçmüş gibi
İşbu
dünyâya gelenler bir dem eğlenmediler
Hânümânın dökdi gitdi yağıdan [düşmandan]
kaçmış gibi
Sinlere
[mezarlara]
var kim bilesin bu halâyık [yaratık]
neydüğin
Sanasın kim bir ekindür Azrâil biçmiş gibi
Bahtludur
şol kişi kim dünyede adı kala
Ölmedi diridürür âb-ı hayat içmiş gibi
Bu ömür
sermâyesin olmaz yire harc eyledün
Şöyle kim bir key delü nakdin suya saçmış gibi
İy Âşık
sen ömrüni Hak ışkına sarf eylegil
Tâ iresin hazrete bir göz yumup açmış gibi