13. yüzyıl Horasan Türkmenlerindendir. III. Alaeddin Keykubat döneminde (1298-1301) Konya'ya gelen şair, Keykubat'ın emriyle 20 bin ikilikten (beyitten) oluşan Farsça bir Selçuklu Şehnamesi yazdı. Divan edebiyatının bilinen ilk din dışı konular işleyen şairidir. Şiirlerinde Eski Anadolu Türkçesini kullandı. Günümüze 6 gazeli ve 1 kasidesi ulaştı. Dehhani'yi Fuat Köprülü keşfetti (Hayat dergisi, 2 Aralık 1926; 15 Kasım 1928). Sonra Mecdut Mansuroğlu 5 gazelini İstanbul dergisinde (1 Temmuz 1945, Sayı 19), ardından 1 kaside ve dokuz gazelini Dehhani ve Manzumeleri (1947) adlı kitapta yayımladı. Ancak Hikmet İlaydın bu dokuz gazelden birinin Resmi'ye, ikisinin de Kemal Paşazade'ye (1468-1534) ait olduğunu ortaya çıkardı (Ömer Asım Aksoy Armağanı, "Dehhani'nin Şiirleri", TDK, Ankara 1978) . |
||
|
Gazel Aceb
bu derdümün dermânı yok mu Yanaram
mumlayın başdan ayağa Güler
düşmen benüm ağladuğuma Delüpdür
cigerümi gamzen oku Su
gibi kanumı toprağa kardun Cemâl-i
hüsnüne mağrur olursın Begüm
Dehhâni'ye ölmezden öndin
Zihî
[ne güzel] devlet [mutluluk] ki gözlerüm yüzünden oldı nûrânî [aydınlık]
Severem
seni can bigi [gibi] hatâ didüm maâzallah Yüce
boyun kılur bende [kul eder] çemende serv-i âzâdı [uzun serviyi] Eğer
emseyidi senün leb-i la'lünden [kırmızı dudağından] İskender Eğerçi
cem'e [sohbet toplantısına] şem' [mum] isen beğüm her cem' arasında
Bugün
çün hüsn [güzellik] devrânı senündür eyü ad ile Cemâlün
[güzel yüzün] iy büt-i Çînî [Çin putu] cihânı dutdı ser-tâ-ser [baştan
başa]
|